Elin avucunda yer alan çok sayıdaki çizgiye ilk kez bakıldığında bunları tanımlamada zorluk çekileceği düşünülürse de iş aslında basittir. Çok karmaşık bazı tanımları bir tarafa atmak ve sadece beş parmağın olduğunu ve bunların her birinden de az ya da çok belirgin bir çizginin çıktığını bilmek yeterlidir.

Sol elimizi açıp, avuç içi yukarı gelecek şekilde bir masanın üzerine koyup da bakarsak şu resmi görebiliriz: Orta parmaktan çıkan büyük bir çizgi, dikey biçimde tüm eli kateder: Bu, kader çizgisidir (1). Buna Satürnlü derler ve o hayatımız süresince meydana gelen değişimleri belirtir.


Avuçtaki çizgilerin tümü birarada

Yüzük parmağından ise (sanata yatkın insanlarda) diğer bir dikey çizgi çıkar ve genelde küçük bir çizgi halindedir (2). Küçük parmaktan (serçe parmağı) Hermes ya da Sezgi çizgisi çıkar (3). Bu, çabuk tesir alabilen kişilerde görülür. Tüm bu çizgiler dikeydir.

Şimdi de işaret parmağına ve bunda biten "o neredeyse yatay olan" güzel çizgiye bakalım (4). Bu, kalp çizgisidir ve aşk hayatının türlü iniş çıkışlarını belirtir. Bu kalp çizgisinin altında, yine yatay sayılabilecek bir başka çizgiyi, irade çizgisini ya da diğer adıyla baş çizgisini görüyoruz (5). Kalpten çıkan duyguların, düşüncelerin soğukluğu ile nasıl tahrip edildiğini bu çizgi gösterir.

Ve son olarak da baş parmağın etrafında, bir yay gibi yer alan ünlü hayat çizgisi... Bu çizgi, hayatın süresi hakkında değil, kişinin sağlığı konusunda bazı bilgileri verir.

Özetleyecek olursak, üç adet dikey çizgi vardır: Satürnlü (1), Apollon çizgisi (2), Hermes çizgisi (3); yani kader, sanat ve bilim çizgileri. Üç adet de yatay çizgi vardır: kalp (4), baş (5) ve hayat (daha doğrusu sağlık) (6) çizgileri